2013-01-03

Моја или поттикнато од Маите




Биди ништо,
Биди неспокој,
Воздишка и по некое заминување,
Биди стисок во градите од секоја повлечена цигара,
Сите оние утра и ебено механичко бричење,
Подари ја лажната насмевка на сите оние здодевни роднини и пријатели,
лизни се како песокот низ прсти,
Дај да те изгубам...

Биди ноќ и тајна, енигматичен никогаш доволен одговор каде се криеш од денот,

Биди прашање, никогаш одговор,
Биди последица и секоја моја причина,
Биди понекогаш, засекогаш, неуморно, спорадично,
биди само и единствено МОЈА...










3 comments:

  1. Ќе прокоментирав нешто за решението на енигмата во зборовите која е очигледна и видлива само за душа ко мојава, но едноставно мислите ми се замрзнаа на ремек делото кое е вклучено подоле во постов...

    Просто воодушевувачки е коку само раскази кажува тоа столче и тој ѕид, па и штекерот. Ги жалам сите тие простоидни читатели кои не можат да го почувствуваат пресвртот кој кулминира некаде на крајот од сижето доловен преку сведоштвата на бродскиот под.

    Впрочем поезијата е само маска за вистинската приказна... да не откривам се.

    OK POZZ

    ReplyDelete
    Replies
    1. Епа ај да се бидиме као некад а?

      Delete
    2. УметникотJanuary 12, 2013 at 3:04 AM

      ништо ништо... остаревне. Останува на младеживе да бидат, за нас и така и вака ќе има утре :)

      Delete

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...